για το όνειρο, το όραμα για την ου-τοπία

για το όνειρο, το όραμα για την ου-τοπία
...................................................για το όνειρο, το όραμα για την ου-τοπία
Δεν έχουμε δεν πληρώνουμε....
"Η χώρα δεν έχει ανάγκη από μια συμφωνία γενικά. Έχει ανάγκη από μια έξοδο από τα αδιέξοδα των μνημονίων, από μια σύνθετη πολιτική διεξόδου και αναγέννησης σε όλους τους τομείς, παραγωγικής και πνευματικής – κοινωνικής, εθνικής ανασυγκρότησης, που δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα και τους όρκους πίστης στις συνθήκες της Ε.Ε., χωρίς έναν σταθερό προσανατολισμό για μια νέα θέση της χώρας στον γεωπολιτικό άξονα. [Ο Δρόμος της Αριστεράς]

Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010

Άγνωστες λεπτομέρειες από την ιδιωτική ζωή του Καρόλου Μαρξ


προσωπικότητες

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός
Περιεχόμενα: Η οικογένεια του και οι σπουδές του/ Μαρξ, ο Παραμυθάς/ Η υγεία του/
Ο γάμος του/ Τα ψευδώνυμα/“Επαγγελματική” δραστηριότητα/
Φτώχεια, συζυγική απιστία και μικροαστική ζωή/
Ξύρισε τη γενειάδα του (ένα χρόνο πριν πεθάνει)/ Το τέλος.
Η οικογένεια του και οι σπουδές του
>Γεννήθηκε την 5η Μαΐου  του 1818 στην Τρηρ της Γερμανίας  από αστική οικογένεια μεγαλοδικηγόρου. Οι πρόγονοι του  ήταν εβραϊκού θρησκεύματος, η οικογένεια του πατέρα του από το 1723 ασκεί κληρονομικά το λειτούργημα του ραβίνου στην πόλη της Τρηρ. Το ίδιο και η οικογένεια της μητέρας του, η Εριέττα, ήταν ραβίνοι στη Δανία. Ο πατέρας του Μαρξ, Χίρσελ ως εβραίος και Ερρίκος ως Χριστιανός, αρνήθηκε την οικογενειακή παράδοση και, για να έχει καλύτερη επαγγελματική εξέλιξη, είχε αλλαξοπιστήσει και είχε ασπαστεί το χριστιανισμό (Λουθηρανός), ενώ ο ίδιος ο Κάρολος δήλωνε και ήταν άθεος.O Μαρξ  σπούδασε φιλοσοφία, αν και ο πατέρας του τον ήθελε δικηγόρο. Θα εκπονήσει τη διδακτορική του διατριβή στον Δημόκριτο και τον Επίκουρο
Μαρξ, ο Παραμυθάς
> Ο Μαρξ από την παιδική του ηλικία ήταν ένας απαράμιλλος παραμυθάς, όπως αναφέρει η κόρη του Ελεονόρα: “έχω ακούσει τις θείες μου να λένε”,  συνεχίζει η Ελεονόρα, “ πως όταν ήταν μικρός τυραννούσε σε απίστευτο βαθμό τις αδελφές του. Τις πήγαινε βόλτα.. επέμενε να τις βάζει να τρώνε τα γλυκά που έφτιαχνε με βρόμικη ζύμη και ακόμα πιο βρόμικα χέρια. Αυτές, όμως, υπέμειναν τις βόλτες και έτρωγαν αδιαμαρτύρητα τα γλύκα για τις ιστορίες που θα τους έλεγε ο Κάρολος ως ανταμοιβή για το θάρρος τους
Η υγεία του
> Απαλλάχτηκε από την υποχρέωση της στρατιωτικής θητείας εξαιτίας των αδύναμων πνευμόνων του (πραγματική ασθένεια). Ταλαιπωρήθηκε σε όλη του τη ζωή από καθημερινά προβλήματα διοθηνών σε όλο του το σώμα
Ο γάμος του
> Σε ηλικία 25 χρόνων παντρεύεται τη 29 χρόνων βαρόνη Ιωάννα Βέρθα Ιουλία Τζένη φον Βεστφάλεν. Το γεγονός ότι ήταν εβραίικης καταγωγής, άνεργος, απένταρος και ταραξίας ήταν φυσικό ότι καθιστούσε τον Μάρξ ανεπιθύμητο στην οικογένεια της Τζένης. Στο γάμο παραβρέθηκε μόνο η μητέρα της Τζένης, που την υποστήριζε, και ελάχιστοι φίλοι. Το γαμήλιο δώρο της μητέρας της Τζένης ήταν μια συλλογή κοσμημάτων και ασημικών, η οποία θα βρίσκεται περισσότερο στα χέρια των ενεχυροδανειστών παρά στο σπίτι των Μαρξ. Στο γαμήλιο δώρο ήταν, επίσης, και ένα κουτί γεμάτο με χρήματα. Στη διάρκεια του ταξιδιού του μέλιτος οι νεόνυμφοι ανέβαιναν τον Ρήνο  και κάθε φορά που συναντούσαν ένα σύντροφο  τους τον προσκαλούσαν να πάρει όσα χρήματα χρειαζόταν. Όπως ήταν φυσικό τα χρήματα τελείωσαν μέσα σε μία εβδομάδα.
Μετά το γάμο η βαρόνη θα ταλαιπωρηθεί αφάνταστα από την οικογενειακή μιζέρια αλλά ποτέ δε θα υποτιμήσει το σύζυγο της. Ο Μαρξ ξεκινά μία ζωή εξόριστου και κατατρεγμένου και τα πρώτα θύματα είναι τα μέλη της οικογένειας του. Η πρώτη κόρη, η Τζένη έχει γεννηθεί στη Γαλλία. Η Λόρα και ο Εντγκάρ στο Βέλγιο, ενώ στο Λονδίνο θα γεννηθεί ο Χάινριχ Γκουίντο
Τα ψευδώνυμα
> Όλη στην οικογένεια Μαρξ είχαν ψευδώνυμα και παρατσούκλια. Ο Μαρξ στη Γαλλία υπέγραφε ως Ραμπόζ για να κρύβεται από τους σπιούνους και τους χαφιέδες, ενώ στην Αγγλία υπέγραφε ως Α. Ουίλιαμς. Περιπαιχτικό ρόλο είχαν τα παρατσούκλια που είχαν οι Μαρξ μέσα στην οικογένεια. Ο Μαρξ ήταν γνωστός ως “Μαυριτανός” λόγω της μαύρης γενειάδας και της αχτένιστης κώμης. Ο ίδιος προέτρεπε τα παιδιά του να τον αποκαλούν  “γερό Νικ” και “Τσάρλι”.

“Επαγγελματική” δραστηριότητα
> Το επίσημο επάγγελμα του Μαρξ ήταν δημοσιογράφος – εκδότης επαναστατικών εντύπων και λόγω των κειμένων του κατηγορείται συχνά ότι υποκινεί τα πλήθη για να στασιάσουν. Τα έντυπα σφραγίζονται και η Γαλλία, η Γερμανία, το Βέλγιο και η Ελβετία αρνούνται να τον δεχτούν. Από το 1849 ο Μαρξ βρίσκει καταφύγιο στο φιλελεύθερο Λονδίνο, όπου και θα παραμείνει, υποχρεωτικά μέχρι το θάνατο του
Φτώχεια, συζυγική απιστία και μικροαστική ζωή
Τους πρώτους μήνες στο Λονδίνο το σπίτι του Μαρξ ήταν Φροντιστήριο Μαθημάτων κομμουνισμού. Ο ίδιος ο Μαρξ δίδασκε, δωρεάν, τους Γερμανούς πρόσφυγες: Ισπανικά, αρχαία ελληνικά, λατινικά, φιλοσοφία, πολιτική οικονομία. Τις Κυριακές διοργανώνονταν σεμινάρια ιστορίας, γεωγραφίας και αστρονομίας. Τη Δευτέρα κι την Τρίτη γίνονταν συζητήσεις γύρω από τον κομμουνισμό και τις άλλες μέρες: ωδική, ξένες γλώσσες ιχνογραφία , ακόμα και μαθήματα χορού.
Από το 1850, όμως, η μιζέρια και η φτώχεια χτυπάν για τα καλά την οικογένεια Μαρξ. Το 1851 είναι μία πολύ δύσκολη χρονιά για τα οικονομικά των Μαρξ. Η Τζένη είναι και πάλι έγκυος και άρρωστη. Παρόλα αυτά θα ταξιδέψει μέχρι την Ολλανδία για να ζητιανέψει χρήματα από το θείο της Λίον Φίλιπς (ιδιοκτήτης της πασίγνωστης εταιρείας ηλεκτρικών συσκευών Philips). Ο Θείος της, όμως, θα της αρνηθεί οποιοδήποτε βοήθεια, επειδή ο άντρας της ξεσηκώνει τους εργάτες του. Στη διάρκεια αυτής της απουσίας ο Κάρολος θα συνάψει σχέσεις με την υπηρέτρια του και θα αποκτήσει ένα γιο που ποτέ δε θα το αναγνωρίσει. Το παιδί θα δοθεί για υιοθεσία, ενώ η υπηρέτρια θα παραμείνει στο σπίτι παρόλο που τη σχέση της θα γίνει γνωστή στη Τζένη Μαρξ. Πάντως, η υπόθεση του εξώγαμου παιδιού αμφισβητείται από πολλούς μελετητές της ζωής του Μαρξ.
Μέχρι το 1852 θα πεθάνουν δύο παιδιά του Κάρολου Μαρξ, ο λόγος είναι οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η πείνα. Οι δανειστές του του έχουν πάρει μέχρι και τα κρεβάτια του σπιτιού. Στις 14 Απριλίου 1852 γράφει στον Ένγκελς “…όταν ξεψύχησε, αφήσαμε το μικρό κορμάκι στο πίσω δωμάτιο, πήγαμε στο μπροστινό και στρώσαμε να κοιμηθούμε στο πάτωμα”. Χρήματα για το φέρετρο δεν υπήρχαν, ώσπου τους λυπήθηκε και τους δάνεισε ένα Γάλλος γείτονας. Σε άλλες επιστολές αναφέρει “ Μια βδομάδα πριν έφτασα στο σημείο να μην μπορώ να βγω από το σπίτι, γιατί τα πανωφόρια μου είναι στο ενεχυροδανειστήριο…εδώ και δέκα μέρες ταΐζω την οικογένεια μόνο με ψωμί και πατάτες “ Έξω από το σπίτι του είχαν κατασκηνώσει οι κατάσκοποι από την Πρωσία, κρατώντας σημειώσεις για το ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει, ενώ την ίδια στιγμή αγανακτισμένοι χασάπηδες, φουρνάρηδες και δικαστικοί κλητήρες χτυπούσαν την πόρτα του
Μικροαστικές συνήθειες
Η υπόθεση της μίζερης ζωής έχει απασχολήσει πολλούς μελετητές, γιατί ήταν γεμάτη αντιφάσεις: η μιζέρια του συνοδευόταν  από περιττά μικροαστικά έξοδα . Ακόμα και το 1851, που ήταν από τις φτωχότερες χρονιές που πέρασε ο Μαρξ έλαβε από τον Ένγκελς (μόνιμος οικονομικός του υποστηρικτής) και  άλλους υποστηρικτές του 150 λίρες ποσό που του επέτρεπε να ζήσει με αξιοπρέπεια. Επιπλέον, την περίοδο, έβγαζε 50 λίρες το χρόνο από τη συνεργασία του με τη Neue Oder- Zeitung. Την ίδια εποχή το ετήσιο ενοίκιο του ήταν 22 λίρες. Τότε γιατί ζούσε σε απόλυτη μιζέρι; Η απάντηση κρύβεται στις μικροαστικές αντιλήψεις που έκρυβε μέσα του ο μέγας επαναστάτης:  στην πραγματικότητα ήταν ένας φτωχός ευγενής που δεν εγκατάλειψε ποτέ τις αστικές του συνήθειες. Ενώ δεν είχε γράμματα για το φαγητό το παιδιών του, τα παιδιά του πέθαιναν λόγω ανθυγιεινών συνθηκών, επέμενε να διατηρεί γραμματέα, τον Βίλχεμ Πίπερ, παρόλο που η γυναίκα του ήταν πρόθυμη να κάνει την ίδια δουλειά. Επέμενε να πηγαίνει διακοπές στη θάλασσα, να κάνουν τα παιδιά του μαθήματα πιάνου και να τηρεί όλα τα προσχήματα του καθωσπρεπισμού. Δεν μπορούσε να δεχτεί το τρόπο ζωής του “υποπρολεταριάτου”, όπως ο ίδιος τον αποκαλούσε. Ήταν περήφανος που είχε παντρευτεί μια αριστοκράτισσα. Της είχε τυπώσει επισκεπτήρια που έγραφαν: “Τζένη Μαρξ, née (γεννημένη) βαρόνη ντε Βεστφάλεν”.
Αυτά τα επισκεπτήρια θα τον σώσουν από την αστυνομία, όταν θα το συλλάβουν στο δρόμο με τα ασημικά της οικογένειας της γυναίκας του καθώς θα πηγαίνει στο ενεχυροδανειστήριο. Θα τον κρατήσουν μία νύχτα στη φυλακή, γιατί δεν μπορούσε να πείσει τους αστυνομικούς ότι ένας απένταρος Γερμανός πρόσφυγας έχει στην κατοχή του ασημικά με το οικόσημο των Άργκιλ. Τελικά, η Τζένη θα πείσει για την αριστοκρατική της καταγωγή.
Τις μικροαστικές του αντιλήψεις τις βρίσκουμε και το 1865, όταν θα μετακομίσει  σε μία έπαυλη στο βόρειο Λονδίνο. Γράφει στον Ένγκελς:  “…είναι αλήθεια πως το σπίτι είναι πέρα από τις δυνάμεις μου, μα είναι ο μόνος τρόπος για να καταξιωθούν κοινωνικά τα παιδιά, προκειμένου να εξασφαλίσουν το μέλλον τους”. Οι κόρες του Μαρξ στην εφηβεία τους παρακολούθησαν σεμινάριο για κυρίες  που στοίχιζε 8 λίρες το τέταρτο της ώρας
Ο Μαρξ δεν αναζήτησε ποτέ μία συστηματική εργασία. Το 1862, όταν τον έπνιγαν τα χρέη, έκανε αίτηση να προσληφθεί ως υπάλληλος των σιδηροδρόμων, αλλά τον απέρριψαν εξαιτίας του δυσανάγνωστου γραφικού του χαρακτήρα
Ξύρισε τη γενειάδα του (ένα χρόνο πριν πεθάνει)
Στις 28 Απριλίου 1882 και ενώ βρισκόταν στο Αλγέρι ξύρισε την γενειάδα του: “ξεφορτώθηκα την προφητική γενειάδα και το τιμημένο στέμμα”, έγραψε στον ‘Ενγκελς. Είναι τα χρόνια που μάλλον περνάει γεροντική υπαρξιακή κρίση. Οι ιδέες του δεν παίρνουν σάρκα και οστά. Τα βιβλία του δεν πωλούνται, η οικογένεια του αποδεκατίζεται από το θάνατο και η ζωή του νοιώθει ότι φτάνει στο τέλος. Τι νόημα έχει πια ο Υλισμός και η Διαλεκτική;
Το τέλος
Την εποχή εκείνη του αρέσει πάρα πολύ ένα αραβικό παραμύθι το οποίο γράφει στην κόρη του
Φιλόσοφος: Βαρκάρη, ξέρεις από Ιστορία;
Βαρκάρης: όχι
Βαρκάρης: τότε έχεις χαραμίσει τη μισή σου ζωή. Γνωρίζεις μαθηματικά;
Βαρκάρης: όχι
Φιλόσοφος: τότε έχεις χαραμίσει πάνω από τη μισή σου ζωή
Σε λίγο ένα δυνατός άνεμος αναποδογυρίζει τη βάρκα και ρίχνει το βαρκάρη και το φιλόσοφο στη θάλασσα
Βαρκάρης: Φιλόσοφε, ξέρεις κολύμπι
Φιλόσοφος: όχι
Βαρκάρης: Τότε έχεις χαραμίσει όλη σου τη ζωή
Όσο ζούσε ο Μαρξ  κυκλοφόρησε μόνο ο Α΄τόμος του “Κεφαλαίου”. Ο Μαρξ έζησε με  την απογοήτευση ότι μόνο 2000 άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη έχουν αγοράσει το “Κεφάλαιο”. Το δεύτερο τόμο θα τον εκδώσει ο ¨Ενγκελς δύο χρόνια μετά το θάνατο του Μαρξ και ο τρίτος τόμος, πάλι από τον Ενγκελς θα εκδοθεί το 1894. Το 1890 κυκλοφόρησαν στην Αμερική, σε αγγλική μετάφραση, οι δύο πρώτοι τόμοι του “Κεφαλαίου”. Από εκείνη πουλήθηκαν 5000 αντίτυπα μέσα σε λίγες ημέρες, διότι, πιθανότατα, ο εκδότης απέστειλε στους τραπεζίτες της Γουόλ στριτ ένα διαφημιστικό φυλλάδιο, ισχυριζόμενος πως το “Κεφάλαιο” του Κάρολου Μαρξ αποκάλυπτε τον τρόπο “για να συσσωρεύσουν κεφάλαια”
Ο Κάρολος Μαρξ κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Χαϊγκέιτ, στο ίδιο μνήμα που είχαν θάψει τη γυναίκα του στις 17 Μαρτίου 1883. Τέσσερα παιδιά του Μαρξ πέθαναν πριν από αυτόν. Τα δύο που απέμειναν (Ελεονόρα και η Λόρα) αυτοκτόνησαν και τα δύο. Η Ελεονόρα, μάλιστα, είχε σχεδιάσει μία κοινή αυτοκτονία με τον αγαπημένο της (γνωστός τυχοδιώκτης). Η ίδια ήπιε το δηλητήριο που της έδωσε ο “αγαπημένος” της, ενώ αυτός, αφού την είδε να πεθαίνει, το μετάνοιωσε και γύρισε στην ερωμένη του. Η Λόρα και ο Πόλ Λαφαργκ, αφού έζησαν μέχρι το 1911 με τα λεφτά του Ένγκελς, αποφάσισαν να αυτοκτονήσουν. Στην κοινή κηδεία τους τον επικήδειο εκφώνησε ένας άσημος εκπρόσωπος των Ρώσων Κομμουνιστών: ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν. Ο μόνος απόγονος του που έζησε μία φυσιολογική ζωή ήταν, μάλλον,  ο νόθος γιος του, Φρέντι Ντέμουθ (τον οποίο ο Μαρξ λέγεται ότι απέκτησε με την πιστή υπηρέτρια του Έλεν Ντεμουθ), και τον οποίο ο Μαρξ ποτέ δεν αναγνώρισε και ο Φρέντι ποτέ δεν έμαθε ότι ο Μαρξ ήταν ο πατέρας του, αφού έζησε υιοθετημένος μακριά από την οικογένεια των Μαρξ
Μπορείτε, επίσης, να διαβάσετε (ενδεικτικά)
1.Κάρολος Μαρξ, η ζωή του, Φρανσις Γουίν,  μετ.εκδ. Ωκεανίδα, μετ. Θεόφιλος Ξ. Τραμπούλης.
2.Gian Mario Bravo: Da Weitling a Marx. La lega dei comunisti. ed. La Pietra (ιταλική έκδοση)
3. Franz Mehring, Karl Marx: The Story of His Life (Routledge, 2003)

Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010

Καρλ Μαρξ: Το Κεφάλαιο

 Συμβολή του blog στην καπιταλιστική σκλαβιά που επιχειρούν να μας οδηγήσουν

 

ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ:

«Οι φιλόσοφοι έχουν ερμηνεύσει τον κόσμο με διάφορους τρόπους.

Το θέμα όμως είναι να τον αλλάξουμε»

Karl Marx: Das Capital το βιβλίο που άλλαξε την ιστορία
Το blog Roseta Books παίρνει θέση:
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΚΛΑΒΙΑ
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ – ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
Διαβάστε το συγγραφικό έργο του ΜΑΡΞ ΕΔΩ
ΚΑΡΛ ΜΑΡΧ “ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ” όλο το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή στο ομώνυμο blog.

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Νομιμοποίηση της Ινδικής Κάνναβης τώρα!

H λύση στην οικονομική κρίση

                                              Γράφει ο Γιώργος Φρίγκας, PhD

Στην Ελλάδα τη λέμε χασίς. Στην Αμερική Μαριχουάνα. Άλλοι έχουν συνηθίσει να την αποκαλούν χόρτο ή μαύρο. Όπως όμως και αν ονοματίζουμε την Ινδική Κάνναβη, το σίγουρο είναι ότι στη χώρα μας βρίσκεται στην παρανομία. Μήπως όμως, εν μέσω οικονομικής κρίσης, ήρθε ο καιρός να το ξανασκεφτούμε; Μήπως τελικά η λύση όλων των προβλημάτων μας δεν βρίσκεται στις περικοπές επιδομάτων, στην αύξηση των φόρων, στις απολύσεις ή την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ, αλλά είναι πολύ πιο απλή και ανώδυνη; Μήπως εκτός από παραισθησιογόνο, η ινδική κάνναβη είναι ταυτόχρονα εργαλείο οικονομικής ανάπτυξης και σωτηρίας των δημόσιων οικονομικών μας;
Τουλάχιστον κάτι τέτοιο φαίνεται να πιστεύουν στις ΗΠΑ και ειδικότερα στην πολιτεία της Καλιφόρνια όπου συζητιέται πολύ σοβαρά η πιθανότητα νομιμοποίησης της παραγωγής, εμπορίας και χρήσης Ινδικής Κάνναβης. Μάλιστα, ήδη επιτρέπεται η παραγωγή και πώληση χασίς για θεραπευτικούς σκοπούς, με πολύ θετικά αποτελέσματα.
Το πλαίσιο και τα οικονομικά οφέλη
Η οπτική αυτή αποτελεί μια διαφορετική προσέγγιση του θέματος της νομιμοποίησης της Ινδικής Κάνναβης, η οποία δεν εξετάζεται πλέον μόνο υπό το πρίσμα της δημόσιας υγείας, της ηθικής και του νομικά ορθού, αλλά και ως μέσο ρύθμισης μιας αγοράς που είναι υπαρκτή, ευημερούσα και μπορεί να φέρει τεράστια έσοδα στον κρατικό κορβανά.
Η περίπτωση της Καλιφόρνια έχει εντυπωσιακές ομοιότητες με τη χώρα μας, όχι μόνο λόγω του τεράστιου δημόσιου χρέους και των σκληρών οικονομικών μέτρων που λαμβάνονται, αλλά και γιατί η Ελλάδα (όπως και η πολυπληθέστερη πολιτεία των ΗΠΑ) αποτελεί χώρα με σημαντική (παράνομη) παραγωγή χασίς και γεομορφωλογία και κλίμα που ευνοεί την καλλιέργεια.
Σύμφωνα με έρευνα του 2007, το εμπόριο μαριχουάνας στις ΗΠΑ είχε συνολική αξία περίπου 113 δισεκατομμύρια δολάρια και η επιμονή να παραμένει η εν λόγω αγορά στην παρανομία μεταφράζεται σε κόστος για την κυβέρνηση των ΗΠΑ που ξεπερνά τα 42 δισεκατομμύρια δολάρια[1]. Στο κόστος αυτό συνυπολογίζεται η απώλεια εσόδων από φορολογία, αλλά και οι δαπάνες για αστυνόμευση, δίκες και φυλακίσεις. Στη χώρα μας, υπολογίζεται ότι η ετήσια παραγωγή αγγίζει αυτή τη στιγμή τους 80 τόνους με τζίρο που φτάνει τα 80 εκατομμύρια ευρώ. Η παραγωγή αυτή καλύπτει μόλις το μόλις το 10% με 20% της ποσότητας που διακινείται στη χώρα μας, με το υπόλοιπο 90% να εισάγεται από το εξωτερικό και κυρίως από την Αλβανία[2].
Οι εξελίξεις στις ΗΠΑ
Το 1974 ψηφίστηκε η πρώτη νομοθετική πράξη στην Καλιφόρνια (The Moscone Act) η οποία μετέτρεψε την κατοχή Ινδικής Κάνναβης από κακούργημα σε πλημμέλημα. Τα οικονομικά (και όχι μόνο) αποτελέσματα αυτής της κίνησης είναι το λιγότερο εντυπωσιακά[3].
Ήδη, η καλλιέργεια και εμπορεία Ινδικής Κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη αγροτική παραγωγή στην πολιτεία της Καλιφόρνια με τζίρο 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο. Η εμπορική επιτυχία της νομιμοποίησης της καλλιέργειας, παραγωγής και πώλησης χασίς για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι εμφανής, τόσο στην ίδια την Καλιφόρνια, όσο και σε άλλες πολιτείες, όπως το Κολοράντο. Ο γράφων με έκπληξη διαπίστωσε ιδίοις όμασι ότι μια πολυπληθής και άκρως επιτυχημένη έκθεση στην πόλη του Ντένβερ το φετινό καλοκαίρι είχε ως αντικείμενο το εμπόριο Μαριχουάνας.  Τη διήμερη έκθεση Colorado Cannabis Convention επισκέφθηκαν περισσότεροι 12.000 άνθρωποι, αναζητώντας επιχειρηματικές ευκαιρίες για επενδύσεις στον “κλάδο”[4], ενώ παρόμοια τριήμερη εκδήλωση στην Καλιφόρνια συγκέντρωσε 30.00 επισκέπτες[5].
Εν αναμονή της ψήφισης του νέου νομοσχεδίου
Η γενικευμένη νομιμοποίηση στη χρήση μαριχουάνας από κάθε Καλιφορνέζο άνω των 21 ετών θα κριθεί τον προσεχή Νοέμβριο, οπότε και θα τεθεί σε ψηφοφορία ο νόμος περί Ρύθμισης, Ελέγχου και Φορολόγησης της Κάνναβης (Regulate, Control and Tax Cannabis Act, http://www.taxcannabis.org/). Μαζί θα νομιμοποιηθεί η καλλιέργεια και η κατοχή μικροποσοτήτων.
Σύμφωνα με τον Jeffrey Miron, οικονομολόγο στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, το ετήσιο κόστος της απαγόρευσης της Ινδικής Κάνναβης αγγίζει τα13 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ τα πιθανά έσοδα από τη φορολόγηση της εν λόγω αγοράς τα 7 δισεκατομμύρια δολάρια.
Στην Καλιφόρνια, η χρήση Μαριχουάνας για ιατρικούς σκοπούς θεωρείται νόμιμη ήδη από το 1996, όπως άλλωστε και σε δεκατρείς ακόμα πολιτείες των ΗΠΑ. Παράλληλα, σε αρκετές πόλεις η δίωξη για κατοχή και χρήση Μαριχουάνας έχει ατροφήσει και σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, το 46% των Αμερικανών και το 56% των Καλιφορνέζων είναι υπέρ της νομιμοποίησης και φορολόγησης της[6].
Εξελίξεις και στην Ευρώπη
Η συζήτηση στην Καλιφόρνια σχετικά με τη νομιμοποίηση της Ινδικής Κάνναβης δεν είναι η μοναδική. Στην Ευρώπη ακούγονται συχνά παρόμοια επιχειρήματα και υπάρχουν αρκετά παραδείγματα χωρών στην Ε.Ε. όπου πέρα από τη νομιμοποίηση στη χρήση, εξετάζονται οι οικονομικές επιπτώσεις μιας προσεκτικής αξιοποίησης της παραγωγής και επεξεργασίας της.
Για παράδειγμα, στη Μ. Βρετανία η εταιρεία GW Pharmaceuticals ήδη αναπτύσσει φαρμακευτικά σκευάσματα βασισμένα στην Ινδική Κάνναβη και επιδιώκει να τα προωθήσει στην ευρωπαϊκή και την καναδική αγορά. Από την άλλη, στην Ολλανδία, όπου εδώ και πολλά χρόνια τα οφέλη των διάσημων …coffee shops είναι εμφανή στον τουρισμό της, οι δήμοι της χώρας συζητούν την πιθανότητα να αναπτύξουν οι ίδιοι καλλιέργειες Ινδικής Κάνναβης, με στόχο τον έλεγχο του λαθρεμπορίου και την εξασφάλιση ποιοτικών και ασφαλών “προϊόντων”.
Θετικές επιδράσεις και κίνδυνοι
Προφανώς, υπάρχουν κίνδυνοι που συνδέονται με την πιθανή νομιμοποίηση της Ινδικής Κάνναβης, όπως λ.χ. η αύξηση της χρήσης της από τους νέους, η αύξηση τροχαίων ατυχημάτων ή ακόμα και ιατρικά προβλήματα. Από την άλλη, είναι σαφές ότι ένας νόμος που θα συνδύαζε τη νομιμοποίηση στην καλλιέργεια και τη χρήση με μέτρα ελέγχου μπορεί να έχει πολλαπλές θετικές επιδράσεις, παράλληλα με το χρηματοοικονομικό όφελος. Ανάμεσα σε αυτές αξίζει να αναφέρουμε:
α. Την αποσυμφόρηση των φυλακών και του έργου της αστυνομίας.
β. Την ενίσχυση των ελέγχων στη χρήση ινδικής κάνναβης από οδηγούς.
γ. Την αποσύνδεση της εμπορίας του χασίς από άλλα, πιο επικίνδυνα ναρκωτικά. Με τον τρόπο αυτό, περιστασιακοί χρήστες χασίς θα είναι πολύ πιο δύσκολο να “περάσουν” στη χρήση άλλων ναρκωτικών ουσιών.
δ. Την αξιολόγηση και τον έλεγχο της παραγωγής, η οποία, κακά τα ψέμματα, ανθεί στη χώρα μας.
ε. Την αποφυγή περιθωριοποίησης νέων οι οποίο κατά τα άλλα δεν χαρακτηρίζονται από παραβατική συμπεριφορά.
στ. Την ενίσχυση της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας (σε σχέση με ιατρικά προϊόντα με βάση την ινδική κάνναβη) και των Ελλήνων αγροτών.
Αντίθετα, η επιμονή στην απαγόρευση του χασίς δημιουργεί επιπλέον προβλήματα. Έρευνα που έγινε στην Αλάσκα, έδειξε ότι το κόστος της μη νομιμοποίησης της χρήσης της Ινδικής Κάνναβης για την πολιτεία ξεπερνά τα 24 εκατομμύρια δολάρια ετησίως και επιπλέον είναι σαφής μια αυξητική τάση στα εγκλήματα που διαπράττονται σε σχέση με τη χρήση άλλων παράνομων ουσιών[7]. Πιο συγκεκριμένα, τα προβλήματα που προκύπτουν από μια κατασταλτική και απαγορευτική πολιτική είναι[8]:
  1. Αύξηση της βίας και της εγκληματικότητας μεταξύ των λαθρεμπόρων και των παραγωγών
  2. Διαφθορά των ελεγκτικών μηχανισμών
  3. Αμφίβολη ποιότητα των λαθραίων ουσιών (και εν προκειμένω της Ινδικής Κάνναβης) με μεγάλους κινδύνους για τους χρήστες (κάτι τέτοιο λ.χ. έχει αποδειχθεί ότι συνέβη με τα αλκοολούχα ποτά την εποχή της ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ[9]).
  4. Το εισόδημα που παράγεται δεν εντάσσεται στο οικονομικό σύστημα, αλλά παραμένει στα χέρια εγκληματικών οργανώσεων, οι οποίες ισχυροποιούνται.
  5. Δημιουργείται μια σημαντική τάση απείθιας και ανυπακοής στους νόμους του κράτους.
  6. Καταστρατηγούνται ανθρώπινα δικαιώματα, στην προσπάθεια εξάρθρωσης των παράνομων κυκλωμάτων διακίνησης.

[1] John Gettman,  George Mason University’s School of Public Policy
[2] Σουλιωτης, Γ. Τσιγγανας, Θ. (2007). “Ελλάδα, η χώρα των φυτειών χασίς. Πάνω από 80 τόνοι η ετήσια παραγωγή με τζίρο 80 εκατ. Ευρώ”, Καθημερινή, 18/11/2007. Διαθέσιμο στο http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_18/11/2007_249247
[3] Αναλυτική περιγραφή σχετικά με τη μείωση του κόστους συλήψεων, κράτησης, των δικαστικών εξόδων κ.α. υπάρχει στο επιστημονικό άρθρο των Aldrich και Mikuriya, Savings in California, Marijuana Law Enforcement Costs Attributable to the Moscone Act of 1976, Journal of Psychoactive Drugs, Vol. 20 (1), Jan-Mar 1988.
[4] Marijuana trade show attracted 12,000-plus. – The Denver Post, 04/08/2010,  http://www.denverpost.com/news/ci_14842103#ixzz0zmDIgguB
[5] Llanos, C. (2010). “All things marijuana bloom at convention center”. Los Angeles Daily Post, 02/20/2010, http://www.dailynews.com/news/ci_14442630
[6] Bennett, J. (2010). Taking the High Road. Newsweek. March 26, 2010
[7] Bates, S. (Boreal Economic Analysis & Research) (2004). The Economic Implications of Marijuana Legalization in Alaska. Fairbanks, Alaska.
[8] Miron J. A. (2001). The economics of drug prohibition and drug legalization” Social Research Fall 2001. Accessed at: http://www.findarticles.com/cf_dls/m2267/3_68/80310014/p2/article.jhtml?term=
[9] Σχετικά βλ. Miron, J. Zwiebel, J. (1991). Alcohol Consumption during Prohibition. The American Economic Review Vol.81, Issue 2, 242 – 247.

---------------

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

Πόθεν Έσχες: η ντροπή της δημοσιογραφίας

του Γιώργου Νικολόπουλου


«Καταθέσεις μαμούθ, ακίνητα στο μάξιμουμ» είναι ο τίτλος του ολοσέλιδου ρεπορτάζ της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία ελληνικής εφημερίδας για το «Πόθεν έσχες» των 300 μελών του ελληνικού Κοινοβουλίου. Τι υπονοείται, από τον τίτλο και μόνον; Πως το επάγγελμα του πολιτικού ή το λειτούργημα του βουλευτή είναι για τους περισσότερους πολύ επικερδές, κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους πολλοί συγκεντρώνουν αμύθητα πλούτη.

Μας κλείνουν τα μάτι πονηρά τα σχετικά ρεπορτάζ. Δεν μας λένε ποιος από τους 300 είναι ο μεγαλύτερος κλέφτης, δεν μας λένε καν αν υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία εις βάρος έστω και ενός, ώστε να ξεχωρίζουμε το σάπιο μήλο από τα υπόλοιπα. Μαθαίνουμε απλά με γαργαλιστικές λεπτομέρειες πόσο πλούσιοι είναι αρκετοί εθνοπατέρες. Και υποτίθεται πως όλοι το πιάνουμε το υπονοούμενο. Γιατί όμως κανείς Έλληνας δημοσιογράφος δεν ερευνά ποτέ τα ψέμματα των πολιτικών μας στις δηλώσεις αυτές; Γιατί τους βάζουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι, ως «μάλλον κλέφτες», με αποτέλεσμα να τους απαξιώνουμε χωρίς εξαίρεση, να καταναλώνουμε μηντιακά τις δηλώσεις και μετά να προχωράμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα;

Μερικοί πιθανοί λόγοι:
1. Η ερευνητική δημοσιογραφία είναι, όπως έγραψε κι ο Αλέξης Παπαχελάς πρόσφατα στην Καθημερινή, ένα είδος που σπανίζει στην Ελλάδα. Στην δημοσιογραφία «πατάω την κοιλιά μου και γράφω» είμαστε σούπερ, στη δημοσιογραφία «ψάχνω», ή «συγκρίνω για μερικές εβδομάδες δηλώσεις πόθεν έσχες με τη βοήθεια μεσίτη και φοροτεχνικού» είμαστε τελευταίοι.

2. Η δημοσιογραφία «ελέγχω την εξουσία» είναι συχνά μάθημα μόνο θεωρητικό. Αντίθετα, η δημοσιογραφία «διορίζω την γυναίκα μου στο υπουργείο όπου είμαι διαπιστευμένος και εισπράττω παράλληλα και 2-3 αργομισθίες σε Γραφεία Τύπου κρατικών υπηρεσιών» είναι για αρκετούς το πρακτικό, μάθημα μάλιστα πολύ προσοδοφόρο. Γίνεται να εκθέσεις ως κλέφτη τον υπουργό που διόρισε τη γυναίκα σου; Δεν γίνεται, είναι faux pas, α πα πα..

3. Σε υποβολή δήλωσης Πόθεν Έσχες υποχρεούμαστε κάθε χρόνο και οι δημοσιογράφοι. Οπότε, πολλοί τηλεαστέρες και άλλοι προύχοντες των ΜΜΕ δεν θα ήθελαν να ξεψαχνιστούν και τα δικά τους οικονομικά σε μία λογική εκδίκησης της πολιτικής τάξης.

Ένα τυχαίο παράδειγμα: ο Θόδωρος Πάγκαλος και ο Γιάννης Ανδριανός δηλώνουν φέτος από 58 ακίνητα ο καθένας. Είναι κλέφτες και οι δύο, ο ένας μόνο ή κανένας τους; Σύμφωνα με το εξοντωτικό αλλά και υπέροχο άρθρο του Μιchael Lewis για το Vanity Fair, και οι δύο παραπάνω βουλευτές, συνολικά και οι 300 εθνοπατέρες μας, κλέβουν ανερυθρίαστα το κράτος τουλάχιστον με έναν απλό τρόπο! Πολύ απλά φοροδιαφεύγουν, με το να δηλώνουν συνήθως την αντικειμενική αξία των ακινήτων τους, ενώ η υποχρέωση από το νόμο είναι η δήλωση της πραγματικής τους αξίας!
Ναι, αλλά αυτό το κάνει η μισή Ελλάδα, είπε χθες σε απόγνωση στο δελτίο του Alter η Κάτια Μακρή. Σωστά. Γιατί όμως ούτε ένας μας δεν έχει βρεθεί να κάνει μία διεξοδική δημοσιογραφική έρευνα αλλά αρκούμαστε στο ποιος έχει «δεξαμενή κολύμβησης» και ποιος έχει πολλά αυτοκίνητα; Ίσως γιατί το να δαιμονοποιήσουμε τον πλούτο, πως όποιος είναι πλούσιος στην Ελλάδα έχει σίγουρα κλέψει, μας είναι εύκολο. Και πουλάει. Το να κάνουμε τη δουλειά μας και να ελέγξουμε την εξουσία είναι πολύ πιο δύσκολο.

ΥΓ. Από του χρόνου ειδική επιτροπή αναλαμβάνει τον έλεγχο των δηλώσεων. Επιτέλους! Μήπως όμως έφτασε η ώρα να δημοσιοποιούνται και να ελέγχονται και τα δικά μας οικονομικά στοιχεία, όλων ημών των δημοσιογράφων;


Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010

ΟΙ προδότες έχουν ένα τέλος που τους αξίζει.. Την κρεμάλα

 

Άλλη μια αλήθεια που δεν λένε τα καταχρεωμένα ΜΜΕ που πήραν δάνεια από τον Γιωργάκη ,για να επιβιώσουν
Πριν λίγες μέρες η Γερμανική κυβέρνηση, κάλεσε τον κύριο Σημίτη ,να καταθέσει ,στην εξεταστική τους επιτροπή. γιατί έδωσε ψευδή στοιχεία ,και μας έβαλε πριν δέκα χρονιά στο ευρώ
Από τότε έχουμε πτωχεύσει, αλλά το κάλυπταν εντέχνως
Έτσι, ενώ με το ευρώ υποτιμήθηκε άμεσα το ελληνικό νόμισμα, και η αγοραστική αξία του Έλληνα πολίτη(,με 10 000 δραχμές έπαιρνες δέκα κιλά κρέας, και με 360 ευρώ τέσσερα)αφού κανένας βέβαια δεν ρωτήθηκε ,όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη, με δημοψήφισμα
Αναρωτιέστε πως καλύφτηκε η πτώχευση της Ελλάδας ,που έχει συντελεστεί  εδώ και δέκα χρονιά/
Μα βέβαια με πλαστά στοιχεία
Μετά από την είσοδο στο ευρώ, οι τράπεζες ,έδιναν αφειδώς δάνεια και πιστωτικές κάρτες
Έτσι για την δεκαετία του 2000- 2010 φαίνονταν ότι το χρήμα κινείται στην αγορά ,άρα η οικονομία πάει καλά
Όμως το χρήμα αυτό κύριε Σημίτη, ήταν εικονικό
Από δάνεια και πιστωτικές κάρτες για ψώνια αγορές αυτοκινήτου ,σπιτιού κτλπ
Και αφού δημιούργησαν ένα τεχνητό παράδεισο, με τα δανεικά ,τώρα δημιουργούν εντέχνως μια τεχνική κόλαση, λες και δεν το ήξεραν…
Η Ελλάδα χρωστάει παντού
Κύριε Σημίτη, μετά το ευρώ πήρατε και ολυμπιακούς αγώνες ,πάλι δίνοντας πλαστά στοιχεία, περί υγειους οικονομίας
Οι μίζες δε σε αυτή την περίοδο ήταν απίστευτες
Η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος εξωφρενική
Και εν τέλει τα ολυμπιακά ακίνητα  ,ανεκμετάλλευτα από τον φόρο του ελληνικού λαού\
Πόσο   στοίχησαν μόνο τότε, οι κρουαζιέρες της κυρίας Αγγελοπούλου με τους εκατό συμβούλους της ανά την Μεσόγειο??
Πόσο   στοίχησε  η μαϊμού ενδοεπικοινωνία της αστυνομίας ,τα περιβόητα cb σε μίζες??
Και πολλά αλλά
Αλήθεια ενώ δεν έχουν λεφτά, και απειλούν με στάση πληρωμών ,πως υπάρχει το στανταρ κονδύλι των 10 εκατομμυρίων ευρώ για δαπάνες του ΝΑΤΟ?
Η άνθιση της Ελλάδας την τελευταία δεκαετία ήταν τεχνητή, όπως τεχνητή  είναι και η κρίση, για να συμπαρασύρει, βάση οργανωμένου  σχεδίου ,όλη την Ευρώπη

Τελικά πρέπει να πάνε πολλοί φυλακή σε αυτή την χώρα
Και όπως είπε ο Μικης οι προδότες έχουν ένα τέλος που τους αξίζει..
Την κρεμάλα


http://anemos5.blogspot.com/2010/11/blog-post_14.html

Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010

Έξω από το σπίτι του ΔΝΤ στην ΑΘΗΝΑ...



Δυναμικές παρεμβάσεις που σώζουν την εναπομείνασα αξιοπρέπειά μας... από τους οικονομικούς "κατακτητές"... γι' αυτό και μόνο πάμε και ψηφίζουμε για Περιφερειάρχη Αττικής τον σύντροφο ΑΛΕΚΟ ΑΛΑΒΑΝΟ...